Zaparcie definiuje się jako wypróżnienie z częstotliwością nie większą niż trzy razy w tygodniu, z koniecznością przeciągania się i twardą konsystencją masy kałowej. Skurcz to nagły, krótkotrwały, mimowolny, spazmatyczny skurcz mięśnia/grupy mięśni, czasami z silnym bólem.

Skurcze w jamie brzusznej mogą wystąpić w wyniku zaparcia. W tym przypadku skurcze są spowodowane utrudnionym przejściem twardych mas kałowych przez końcowe odcinki przewodu pokarmowego.

Co to jest zaparcie?

Zaparcie jest stosunkowo częstym problemem, definiowanym jako wypróżnienie z częstotliwością nie większą niż trzy razy w tygodniu, z koniecznością cedzenia i uczuciem twardej konsystencji masy kałowej. W zależności od etiologii dzieli się je na zaparcia pierwotne (czynnościowe) i zaparcia wtórne. Zaparcia pierwotne są najczęstsze w praktyce klinicznej i są prowokowane przez osobliwości dietetyczne, niezdrowe nawyki, siedzący tryb życia itp. Zaparcia wtórne są zwykle związane z podstawowymi zaburzeniami metabolicznymi, niedrożnością przewodu pokarmowego, działaniami niepożądanymi leków itp.

Najczęściej zaparcia są wynikiem diety z ograniczoną ilością błonnika i płynów, nadmiernego spożycia kawy, herbaty, alkoholu.

Niektóre leki mogą upośledzać motorykę jelit poprzez różne mechanizmy. Takimi lekami są preparaty zawierające żelazo, leki z solami glinu i wapnia zmniejszające kwasowość żołądka, blokery kanału wapniowego, przewlekłe nadużywanie środków przeczyszczających, leki psychotropowe, antydepresyjne, opioidy.

Choroby ogólnoustrojowe prowadzące do zaparć to niedoczynność tarczycy, stany prowadzące do hiperkalcemii, hipokaliemii, niektóre choroby neurologiczne, takie jak autonomiczna neuropatia cukrzycowa, choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane, urazy czy choroby mózgu i rdzenia kręgowego. Choroby tkanki łącznej obejmujące ścianę jelita pogarszają motorykę – amyloidoza, sklerodermia. Infekcje ogólnoustrojowe, a także zakażenia lub inne ostre powikłania w jamie brzusznej (krwawienie, perforacja wydrążonego narządu jamy brzusznej, zapalenie trzustki itp.) również mogą blokować perystaltykę i powodować podostre zaparcia.

Dieta i przyjmowanie płynów są kluczowe dla większości pacjentów z zaparciami. Pokarmy bogate w celulozę wspomagają perystaltykę jelit i właściwą konsystencję masy kałowej. Spożywanie wody wspomaga funkcjonowanie wszystkich gruczołów wydzielających substancje egzokrynne, w tym gruczołów w ścianie jelita. Kawa, niektóre rodzaje herbaty i alkohol mają działanie odwadniające, a ich nadmierne spożycie może pogorszyć, jeśli nie doprowadzić do zaparć. Siedzący tryb życia tłumi metabolizm w ogóle, a jedną z jego wielu wad jest zmiana perystaltyki.

Ogólne środki przeciwko zaparciom to dieta bogata w błonnik, przyjmowanie płynów i aktywność fizyczna. Nie odnoszą się one do chwili dyskomfortu, a są raczej zdrowym stylem życia. W postępowaniu przy przewlekłych zaparciach stosuje się kilka rodzajów leków – leki pęczniejące, emolienty, smary, środki przeczyszczające, prokinetyki. Leczenie chirurgiczne jest wskazane w rzadkich przypadkach – gdy etiologia związana jest z niedrożnością jelit lub innymi ostrymi chorobami wymagającymi operacji.

Co to jest skurcz?

Nagły, mimowolny, krótkotrwały, spazmatyczny skurcz mięśnia/grupy mięśni, czasami z silnym bólem, nazywany jest skurczem. Skurcze są stosunkowo powszechne i mogą występować zarówno w mięśniach szkieletowych, jak i gładkich. Skurcze brzucha są stanem charakteryzującym się skurczami mięśni w jamie brzusznej, którym towarzyszy ból. Przyczyny mogą być wspólne dla wszystkich lub specyficzne dla kobiet, mężczyzn, dzieci i osób starszych.



Skurcze brzucha mogą wystąpić z powodu:

Objawy towarzyszące skurczom brzucha pojawiają się w różnych kombinacjach, z różnym natężeniem. W pierwszej kolejności do tych objawów zalicza się silny ból o charakterze stałym lub okresowym. Ból ten może być tępy lub ostry, o różnym natężeniu. Skurczom brzucha mogą towarzyszyć również nudności i wymioty, duszności, odbity ból w kroczu, klatce piersiowej, rzadziej szyi i barku, pocenie się itp.

Leczenie zależy od rozpoznania i przyczyn skurczów. Na ogół leczenie obejmuje stosowanie leków przeciwbólowych w celu uśmierzenia bólu, leków przeciwbakteryjnych i przeciwwymiotnych, diety leczniczej. W niektórych przypadkach leczenie zachowawcze jest niewystarczające i konieczna może być operacja.

Różnica między zaparciami a skurczami

Definicja

Zaparcie: Zaparcie to wypróżnienie z częstotliwością nie większą niż trzy razy w tygodniu, z koniecznością cedzenia i uczuciem twardej konsystencji masy kałowej.



Skurcze: Nagły mimowolny krótkotrwały skurcz mięśnia/grupy mięśni, czasem z silnym bólem, nazywany jest skurczem.

Rodzaje

Zaparcia: W zależności od etiologii zaparcia dzielimy na pierwotne (czynnościowe) i wtórne.

Skurcze: W zależności od dotkniętych mięśni, skurcze mogą być skurczami mięśni szkieletowych lub skurczami mięśni gładkich.

Etiologia

Zaparcia: Zaparcia pierwotne są prowokowane przez osobliwości dietetyczne, niezdrowe nawyki, siedzący tryb życia itp. Zaparcia wtórne są zwykle związane z podstawowymi zaburzeniami metabolicznymi, niedrożnością przewodu pokarmowego, działaniami niepożądanymi leków itp.



Skurcze: Skurcz brzucha może wystąpić z powodu chorób układu pokarmowego (w tym zaparcia), chorób układu rozrodczego, ciąży, porodu, poronienia, ciąży pozamacicznej, chorób zakaźnych i pasożytniczych, chorób krwi i narządów krwiotwórczych, chorób układu nerwowego, działań niepożądanych leków itp.

Leczenie

Zaparcia: W zależności od etiologii leczenie może obejmować dietę bogatą w błonnik, przyjmowanie płynów oraz aktywność fizyczną, leki pęczniejące, emolienty, smary, środki przeczyszczające, prokinetyki. W rzadkich przypadkach wskazane jest leczenie chirurgiczne.

Skurcze: W zależności od etiologii leczenie może obejmować leki przeciwbólowe, przeciwbakteryjne i przeciwwymiotne, dietę leczniczą. W niektórych przypadkach może być konieczne leczenie operacyjne.

Zaparcie Vs Skurcze