Terminy adverse selection i moral hazard są używane w zarządzaniu ryzykiem, ekonomii i ubezpieczeniach. Oba terminy opisują sytuacje między stronami, w których jedna osoba uzyskuje przewagę konkurencyjną nad drugą, co prowadzi do wykorzystania tej drugiej. Znajomość różnic pomiędzy niekorzystną selekcją a pokusą nadużycia zapewnia, że wszystkie strony osiągają efektywny wynik i pomaga uniknąć wykorzystania stron.

Niekorzystna selekcja

Niekorzystna selekcja ma miejsce wtedy, gdy jeden podmiot lub osoba (częściej sprzedawca) posiada odmienne lub bardziej dokładne informacje na temat transakcji niż druga osoba (częściej kupujący) przed osiągnięciem porozumienia.

Taka sytuacja faworyzuje stronę, która ma więcej informacji, podczas gdy druga osoba jest zmuszona do zawarcia niekorzystnej umowy. A w większości przypadków, trudno jest stronie, która nie ma wystarczających informacji, uzyskać dostęp do ryzyka lub wartości z transakcji. A ponieważ bardziej kompetentny podmiot lub osoba ma wszystkie informacje, może łatwo ocenić sytuację i uzyskać dostęp do tego, jak skorzysta z niej.

Selekcja negatywna jest jedną z głównych przyczyn niskiej jakości towarów i usług oraz nieefektywnych wyników.

  • Przykład niekorzystnej selekcji

Jeśli kiedykolwiek kupowałeś używany samochód, wiesz, jak wiele informacji jest potrzebnych, aby upewnić się, że nie zostaniesz oszukany. Sprzedawca samochodu ma większą wiedzę o samochodzie niż kupujący. Na przykład, jeśli samochód kiedykolwiek brał udział w wypadku lub niektóre części są wadliwe, sprzedawca nie zawsze może ujawnić to kupującemu. W większości przypadków kupujący nie potrafi odróżnić samochodu wysokiej jakości od samochodu niskiej jakości. W rezultacie kupujący nabywa samochód niskiej jakości za cenę samochodu wysokiej jakości. Sprzedawca zyskuje, ponieważ ma więcej informacji o pojeździe, a kupujący zostaje oszukany.

Innym przykładem negatywnej selekcji jest zakup ubezpieczenia zdrowotnego. Podczas gdy dana osoba jest świadoma problemów zdrowotnych, z którymi się boryka, firma ubezpieczeniowa nie jest. W związku z tym, ubezpieczyciel jest bardziej narażony na ryzyko niekorzystnego wyniku.

Zagrożenie moralne

Jest to sytuacja, w której jeden podmiot lub osoba zawierająca umowę podaje wprowadzające w błąd informacje, które wpływają na całą umowę po jej zawarciu. Może również wystąpić, gdy jedna osoba (częściej kupujący) zmienia swoje zachowanie po zawarciu przez strony umowy, ponieważ uważa, że nie poniesie konsekwencji za swoje działania. Zagrożenia moralne stawiają sprzedawców w niekorzystnych sytuacjach, ponieważ są oni zmuszeni do radzenia sobie z niekorzystnymi wynikami.

  • Przykład zagrożenia moralnego

W branży ubezpieczeniowej często występują zagrożenia moralne. Na przykład właściciele domów, którzy nie wykupili ubezpieczenia od powodzi, a mieszkają na terenach zagrożonych powodzią, są bardzo ostrożni w czasie burzy. Większość z nich przesuwa meble, instaluje pompy odwadniające i inwestuje w dobry system odwadniający.

Jednak po wykupieniu ubezpieczenia od powodzi, są mniej ostrożni w podejmowaniu działań ograniczających ryzyko. Skutkuje to większym ryzykiem roszczeń wobec firmy ubezpieczeniowej.

Podobieństwa między odwrotną selekcją a moralnym zagrożeniem

  • Obie odnoszą się do sytuacji, w których jeden podmiot lub osoba ma przewagę nad drugim

Różnice między selekcją niekorzystną a pokusą nadużycia

Definicja



Niekorzystna selekcja to scenariusz, który ma miejsce, gdy jedna osoba lub podmiot (częściej sprzedawca) posiada odmienne lub bardziej dokładne informacje o transakcji niż druga osoba (częściej kupujący) przed zawarciem umowy. Z drugiej strony, pokusa nadużycia to sytuacja, w której jedna osoba przystępująca do transakcji dostarcza mylące informacje, które wpływają na całą umowę po jej zawarciu.

Występowanie

O ile niekorzystna selekcja występuje przed zakupem, o tyle pokusa nadużycia występuje po zakupie.

Podsumowanie Selekcja niekorzystna a zagrożenie moralne

Selekcja odwrotna ma miejsce, gdy jeden podmiot lub osoba, (częściej sprzedawca) posiada odmienne lub dokładniejsze informacje o transakcji niż druga osoba, (częściej kupujący) przed osiągnięciem porozumienia. Ma to miejsce zazwyczaj przed dokonaniem zakupu. Z drugiej strony, pokusa nadużycia to sytuacja, w której jedna osoba przystępująca do transakcji dostarcza wprowadzające w błąd informacje, które wpływają na całą umowę, gdy umowa została już zawarta i występuje po dokonaniu zakupu.